Anni, 89 lat: Tak mieszka pustelniczka na swoim gospodarstwie w Bawarii!

Anni, 89 lat: Tak mieszka pustelniczka na swoim gospodarstwie w Bawarii!

Co się dzieje w Innernzell? Mieszka tu niezwykła Anni Sigl, która w wieku 89 lat prowadzi życie przypominające przeszłość. Spędza dni na małej farmie pustelników, tak jak sto lat temu jej rodzice. Anni, która 25 lat temu kupiła koszulkę polo z długim rękawem i nosi własnoręcznie uszyty fartuch, stworzyła sobie skromne, ale satysfakcjonujące życie.

Dzięki miesięcznej emeryturze wynoszącej zaledwie 490 euro Anni doskonale radzi sobie z codziennym życiem. Mieszka w pokoju o powierzchni około 20 metrów kwadratowych, który służy jako kuchnia, pokój dzienny i sypialnia. Ich toaleta to wychodek w ogrodzie, w którym nie ma ogrzewania ani bieżącej wody. Niemniej jednak Anni nauczyła się radzić sobie z tymi okolicznościami, ogrzewając swój piec drewnem i uznając za przyjemną temperaturę od 16 do 17 stopni. Wodę czerpie ze źródła, które zasila z kamiennej rynny – spadku po jej zmarłym mężu Aloisie, którego pradziadek kiedyś drążył to źródło.

Bogata tradycja w zgodzie z naturą

„Tutaj zawsze jest coś do zrobienia!” tak Anni mówi o swoim życiu w samotności. Z kotem o imieniu „Maukl”, którego z miłością opisuje jako „dzikiego diabła”, cieszy się spokojem i wolnością, jakie oferuje jej ten styl życia. Anni zajmuje się swoim ogrodem, w którym uprawia warzywa i owoce. Czasami potrzebuje pomocy przy zakupach, ale często sama jeździła traktorem do sklepu spożywczego. W miesiącach letnich przetwarza zebrane owoce i warzywa, gotuje konfitury i mrozi ogórki, choć czasami ma z tym trudności ze względu na brakujące zęby.

Długotrwała samotność stanowi wyzwanie dla wielu starszych osób. Według Instytutu Berlińskiego samotność jest powszechną chorobą, która często obniża jakość życia osób starszych. Szczególnie dotknięte są osoby w wieku 75 lat i starsze, co podkreśla potrzebę zwalczania izolacji społecznej. Rozwój demograficzny pokazuje, że w przyszłości liczba osób starszych będzie rosnąć, a infrastruktura na obszarach wiejskich ulegnie pogorszeniu. Władze lokalne są zobowiązane do tworzenia miejsc spotkań społecznych i promowania uczestnictwa, aby przeciwdziałać samotności, jak opisano w dokumentie dyskusyjnym Instytutu Berlińskiego.

Samotne czasy i nowe znajomości

Anni utrzymuje swoje kontakty i rutynę czytelniczą, codziennie czytając gazetę i angażując się w społeczność regionalną. Wyrobiła sobie markę i jest szanowana jako hodowczyni nowych odmian jabłek, co powoduje jej liczne wizyty. Kiedyś „Bayerischer Rundfunk” opublikował reportaż o niej i jej partnerze Aloisie, co zapewniło jej pewnego rodzaju sławę, którą nosi ze skromnością. Jej osobista historia odzwierciedla ciężkie życie, jakie prowadziła od dzieciństwa, kiedy jako małe dziecko musiała pomagać w karmieniu kurczaków i chodzić do szkoły sześć kilometrów, często przez głęboki śnieg. Anni krytykuje fakt, że dzisiejsze społeczeństwo musi osiągnąć mniej i często się uśmiecha, pomimo ograniczeń zdrowotnych.

W kraju, w którym samotność jest stałym towarzyszem wielu starzejących się ludzi, Anni żyje w doskonałej samowystarczalności. Jej przykład pokazuje, jak pozytywnie nastawiony do natury i oddany naturze można prowadzić satysfakcjonujące i zdecydowane życie, a jednocześnie być w stanie stawić czoła wyzwaniom, jakie niesie ze sobą wiek.

W Innernzell staje się jasne, że proste życie może być bogate i ekscytujące – inspirująca lekcja wdzięczności i wytrwałości. Historie i tradycje, które Anni kultywuje, są ważne nie tylko dla niej samej, ale także dla społeczności, którą wzbogaca swoim sposobem życia.