Anni, 89 jaar: zo leeft de kluizenaar op haar boerderij in Beieren!

Anni, 89 jaar: zo leeft de kluizenaar op haar boerderij in Beieren!

Wat is er aan de hand in Innernzell? Hier woont de opmerkelijke Anni Sigl, die op 89-jarige leeftijd een leven leidt dat doet denken aan vroeger. Ze brengt haar dagen door op een kleine kluizenaarsboerderij, net zoals haar ouders een eeuw geleden deden. Anni, die 25 jaar geleden een poloshirt met lange mouwen kocht en een zelfgenaaid schort draagt, heeft een bescheiden maar vervullend leven voor zichzelf gecreëerd.

Met een maandelijks pensioen van slechts 490 euro is Anni bedreven in het beheren van haar dagelijks leven. Ze woont in een kamer van ongeveer 20 vierkante meter die dienst doet als keuken, woonkamer en slaapkamer. Hun toilet is een bijgebouw in de tuin en er is geen verwarming of stromend water. Toch heeft Anni geleerd met de omstandigheden om te gaan door haar kachel met hout te stoken en temperaturen van 16 tot 17 graden aangenaam te vinden. Ze haalt haar water uit een bron die ze voedt uit een stenen trog - een erfenis van haar overleden echtgenoot Alois, wiens overgrootvader ooit de bron heeft geboord.

Rijke traditie in harmonie met de natuur

“Hier is altijd wat te doen!” zo zegt Anni over haar leven in eenzaamheid. Met een kat genaamd ‘Maukl’, die ze liefdevol omschrijft als een ‘wilde duivel’, geniet ze van de rust en vrijheid die deze levensstijl haar biedt. Anni onderhoudt haar tuin, waar ze groenten en fruit verbouwt. Af en toe heeft ze hulp nodig bij het boodschappen doen, maar vaak reed ze zelf met de tractor naar de supermarkt. In de zomermaanden verwerkt ze de geoogste groenten en fruit, kookt ze jam en vriest komkommers in, ook al heeft ze daar soms moeite mee vanwege haar ontbrekende tanden.

Aanhoudende eenzaamheid vormt voor veel ouderen een uitdaging. Volgens het Berlin Institute is eenzaamheid een wijdverbreide ziekte die vaak de levenskwaliteit van ouderen vermindert. Vooral mensen van 75 jaar en ouder worden getroffen, wat de noodzaak benadrukt om sociaal isolement te bestrijden. Demografische ontwikkelingen laten zien dat het aantal ouderen in de toekomst zal toenemen en dat de infrastructuur op het platteland zal afnemen. Gemeenten zijn verplicht om sociale ontmoetingsplaatsen te creëren en participatie te bevorderen om eenzaamheid tegen te gaan, zoals beschreven in een discussienota van het Berlijnse Instituut.

Eenzame tijden en nieuwe kennissen

Anni onderhoudt haar contacten en leesroutine door elke dag de krant te lezen en betrokken te raken bij de regionale gemeenschap. Ze heeft naam gemaakt en wordt gerespecteerd als veredelaar van nieuwe appelrassen, wat haar veel bezoek oplevert. Ooit maakte de Bayerischer Rundfunk een reportage over haar en haar partner Alois, wat haar een soort bekendheid opleverde, die ze met bescheidenheid draagt. Haar persoonlijke verhaal weerspiegelt het harde leven dat ze sinds haar kindertijd heeft geleid, toen ze als peuter moest helpen met het voeren van kippen en zes kilometer naar school moest lopen, vaak door diepe sneeuw. Anni heeft kritiek op het feit dat de huidige samenleving minder moet presteren en glimlacht vaak, ondanks haar gezondheidsbeperkingen.

In een land waar eenzaamheid voor veel oudere mensen een constante metgezel is, leeft Anni met de perfectie van zelfvoorziening. Haar voorbeeld laat zien hoe je, met een positieve geest en toewijding aan de natuur, zowel een vervullend als zelfbepaald leven kunt leiden, terwijl je tegelijkertijd in staat bent om de uitdagingen die de leeftijd met zich meebrengt het hoofd te bieden.

In Innernzell wordt duidelijk dat een eenvoudig leven rijk en opwindend kan zijn - een inspirerende les in dankbaarheid en doorzettingsvermogen. De verhalen en tradities die Anni in stand houdt, zijn niet alleen belangrijk voor haarzelf, maar ook voor de gemeenschap die ze verrijkt met haar manier van leven.