Ukrainomania: Μια θεατρική βραδιά μεταξύ κωμωδίας και πολεμικής τραγωδίας!

Ukrainomania: Μια θεατρική βραδιά μεταξύ κωμωδίας και πολεμικής τραγωδίας!

Στις 15 Ιανουαρίου 2026 πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα της επιθεώρησης «Ukrainomania – Revue of a Life Σύμφωνα με τον Joseph Roth» στο Volkstheater Vienna. Η παραγωγή, σε σκηνοθεσία Jan-Christoph Gockel, συνδυάζει την κωμωδία και τη σοβαρότητα και δημιουργεί μια γέφυρα μεταξύ της λογοτεχνικής κληρονομιάς του Εβραίου συγγραφέα και της τρέχουσας κατάστασης στην Ουκρανία. Το κοινό γνώρισε μια ενδιαφέρουσα μίξη θεάτρου και διαδραστικών στοιχείων. Η Emcee Solomiia εμφανίστηκε σε άμεση επαφή με το κοινό και έφερε τη ζωντανή καλλιτέχνιδα Sofiia Melnyk στη σκηνή ως μεταφράστρια, ενώ ένας κωδικός QR για το Instagram της Solomiia προβλήθηκε στην αυλαία. Η παραγωγή επικεντρώνεται στην τεκμηρίωση του πολέμου στην Ουκρανία και φέρνει στο παιχνίδι την ποικιλόμορφη κληρονομιά του Joseph Roth.

Η αρχή της παράστασης φαίνεται μάλλον εκπληκτική με την πρώτη ματιά: ένας τυμβωρύχος, τον οποίο υποδύεται ο Samouil Stoyanov -ένας ηθοποιός που έχει ήδη κερδίσει πολλά θεατρικά βραβεία- σκάβει έναν τάφο για τον Joseph Roth. Αλλά σύντομα ξεσπά μια διαμάχη μεταξύ της Σολομίας και του τυμβωρύχου σε ένα μείγμα Ουκρανίας και Βουλγαρίας. Οι προκλήσεις και οι ανταλλαγές μεταξύ των δύο χαρακτήρων δίνουν ώθηση στην ιστορία.

Μια ματιά στον Τζόζεφ Ροθ

Το «Ukrainomania» δεν είναι μόνο θεατρικό έργο, αλλά και φόρος τιμής στο ταξίδι του Ροθ, το οποίο ανέλαβε το 1924 για να επισκεφτεί το παλιό του σπίτι Μπρόντι και την πόλη του Λέμπεργκ -τώρα Λβιβ. Αυτές οι πόλεις γνώρισαν συνεχείς αλλαγές τον 20ο αιώνα, αλλάζοντας το όνομα και την εθνικότητα αρκετές φορές. Το κείμενο του Roth "Ukrainomanie. Η τελευταία μόδα του Βερολίνου" από το 1920 παρατίθεται στο πρόγραμμα και ρίχνει μια ενδιαφέρουσα ματιά στην αντίληψη του κοινού για τα απειλούμενα κράτη ως σκηνικό. Ένα στοιχείο της παράστασης είναι οι διαδραστικές στιγμές στις οποίες προσφέρεται στο κοινό πραγματικό ποτό, για παράδειγμα, το οποίο συμβάλλει σε μια ζωντανή ατμόσφαιρα.

Ο ηθοποιός Bernardo Arias Porras υποδύεται τον Joseph Roth καθώς σηκώνεται από τον τάφο και ταξιδεύει στο Lviv. Οι κριτικοί έχουν περιγράψει την απεικόνισή του ως υπερβολικά καρτουνίστικη, αν και αυτό μπορεί να είναι μέρος της χιουμοριστικής παραγωγής. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι μια σκηνή που δείχνει την κηδεία του Ροθ στο Cimetière Parisien de Thiais, η οποία δεν απεικονίζεται στη Μονμάρτρη, όπως συχνά υποτίθεται. Το έργο παίζει με τα διαλείμματα μεταξύ θεάτρου και πραγματικότητας και δείχνει τον αλκοολισμό του Ροθ με διασκεδαστικό τρόπο, ενώ η Σολομία και ο Σαμουήλ προσφέρουν κάποια κωμικά ιντερμέδια που θεωρούνται φωτεινά σημεία.

Κριτική και ανταπόκριση κοινού

Οι κριτικές για την πρεμιέρα είναι ανάμεικτες. Ενώ ορισμένοι περιγράφουν την εκτέλεση ως αδέξια και ντροπιαστική, η χαρά του παιχνιδιού λάμπει μέσα στις κωμικές παραστάσεις της Solomiia και του συντρόφου της. Το φινάλε, στο οποίο η Σολομία παραμένει μόνη στη σκηνή καθώς σβήνουν τα φώτα, αφήνει περιθώρια για ερμηνεία και προκαλεί προβληματισμό για τα θέματα του πολέμου και της εξορίας. Η παραγωγή επικεντρώνεται στη γενέτειρα του Ροθ και στη συζήτηση για το όνομα «Szwaby», που συμβάλλει στην ιστορία και τις πολιτιστικές ρίζες του συγγραφέα.

Η παράσταση διαρκεί περίπου δύο ώρες και δεν έχει διάλειμμα, βυθίζοντας το κοινό σε μια συνεχή ροή συναισθημάτων και σκέψεων. Το «Ukrainomania» είναι μια προσπάθεια να μεταφερθεί η πολυπλοκότητα του έργου του Ροθ στο σήμερα και καθιστά σαφές ότι η εξέταση τέτοιων ιστορικών προσώπων είναι σημαντική ακόμη και σε ταραχώδεις εποχές. Οι διοργανωτές προσφέρουν τώρα ακόμη και ταξίδια «στα χνάρια του Τζόζεφ Ροθ», αν και αυτά έχουν μειωθεί μετά τον ρωσικό επιθετικό πόλεμο στην Ουκρανία. Ωστόσο, το ενδιαφέρον για τις διασυνδέσεις ιστορίας, πολιτισμού και ταυτότητας παραμένει αδιάσπαστο.

Το γεγονός ότι το κοινό καλείται σε μια τέτοια βραδιά, με schnapps στο χέρι, να ελαφρύνει τη σοβαρότητα των θεμάτων είναι μια δημιουργική προσέγγιση του Gockel και της ομάδας του. Τελικά, δεν είναι μόνο σημαντικό να λέμε τις ιστορίες του παρελθόντος, αλλά και να τις κάνουμε απτές.